Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί
Φρ. Νίτσε
Στην παλιά
εποχή λέει ο μύθος τα γένη των ανθρώπων ήταν τρία. το αρσενικό το θηλυκό και το
ανδρόγυνο. Είχαν σώμα στρογγυλό με τέσσερα χέρια και τέσσερα πόδια κι ένα
κεφάλι με δύο πρόσωπα το ένα απέναντι απ’ το άλλο. Ήταν τότε οι άνθρωποι φοβεροί
και τρομεροί και με μεγάλη έπαρση τόλμησαν ακόμα και με τους θεούς να τα βάλουν.
Οι θεοί σκέφτονταν τι έπρεπε να κάνουν μα δεν έβρισκαν λύση. Δεν ήθελαν να τους
αφανίσουν εντελώς όπως έκαναν με τους γίγαντες αφού τότε θα έχαναν τις τιμές
και τις θυσίες τους. Ούτε όμως και να τους αφήσουν να παρεκτρέπονται.
Τότε
είπαν να κόψουν τον καθένα στη μέση και έτσι ασθενέστεροι και πολυπληθέστεροι
θα τους ήταν πιο χρήσιμοι και λιγότερο επικίνδυνοι. Από τότε κάθε άνθρωπος με
σύμμαχο τον έρωτα ψάχνει να βρει πάλι το άλλο του μισό για να ενωθεί μαζί του
και να ξαναγίνει δυνατός. Μα οι θεοί πλέον είναι προσεκτικοί και διαρκώς τους ξεγελάνε
και φέρνουν εμπόδια στο δύσκολο έργο τους. Έτσι όσο και να ψάχνουν δεν
πρόκειται να βρουν το άλλο τους μισό.
Εδώ
τελειώνει ο αρχαίος μύθος που βέβαια είναι διδακτικός μα συνήθως δεν λέει όλη
την αλήθεια. Από την μεγάλη σφαγή κάποιοι κρυμμένοι στα υπόγεια σκοτάδια γλύτωσαν
και παρέμειναν ολόκληροι. Οι θεοί ακόμη και σήμερα αγνοούν την ύπαρξή τους μα έτσι
κι αλλιώς είναι λιγοστοί και δεν κινδυνεύουν απ’ αυτούς. Είναι εκείνοι που δεν
έχουν ανάγκη τον έρωτα. Γνωρίζουν την απάτη του και φυλάγονται. Έτσι ζουν ολομόναχοι
και δυνατοί μέσα στα σκοτάδια μακριά απ’ όλους. Μα όλο και λιγοστεύουν.
Γιάννης Παπαγεωργίου
kotsilies.blogspot.com
