Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2025

ΕΡΧΟΜΑΙ


 Ένιωσα πως είναι να ζεις στο Θεό

Σε πήρα αγκαλιά και σε έκρυψα μέσα μου

για λίγο

Είδα την ψυχή σου να μου λέει σ' αγαπώ

Είδα τα μάτια σου να βουρκώνουν.

Είδα το χέρι σου να σφίγγει το δικό μου

Έκλεισα τα μάτια μου και ονειρεύτηκα

Είδα ακριβώς αυτό που είδες.

Ένιωσα ακριβώς αυτό που ένιωσες

Πήρα την ανάσα σου και την έκανα πνοή

Πήρα τα δάκρυά σου και τα έκανα φυλαχτό

Πήρα την εικόνα σου και την χάραξα στο μυαλό μου

Πήρα τη ζωή στα χέρια μου και είδα τα δικά σου

Ο δρόμος έχει πολλές δυσκολίες που τις βλέπουμε μαζί


Μαζί θα τις περάσουμε

Μαζί θα βρούμε τις λύσεις

Η ώρα πέρασε και πρέπει να σ΄ ονειρευτώ

Κλείσε τα μάτια σου

Έρχομαι.


                                                                           Μαρία Γεωργιοπούλου    

4 σχόλια:

  1. 'Ενα πολύ όμορφο ερωτικό ποίημα με έντονο λυρισμό. Όταν η ζωή καθοδηγεί και εμπνέει την τέχνη. Μπράβο Μαρία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόση ένταση, πόσο πάθος, πόση αλήθεια σε λίγες γραμμές! Τι όμορφο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ.

  Όταν ο έρωτας έρχεται δυνατά και ορμητικά,  σαν θύελλα που σαρώνει το παλιό μας σύμπαν,  χτυπά όλες τις αισθήσεις, ξαφνικά, βαθιά  κι αφήν...