Τότε που λεηλατούσα τις καυτές σου ανάσες...
Ιχνηλατώντας τρυφερά τα κύτταρά σου.
Τότε που γνώρισα ευλαβικά τον κόσμο σου.
Φιλοξενώντας την ζωή μου ανά-μέσα στην δική σου.
Τότε που συγκρατούσα το κορμί σου από τους ακραίους σπασμούς.
Σέρνοντας τα χείλη μου στο κορμί σου.
Χαράζοντας την ύπαρξη σου ως το άβατο.
Αγκαλιά με τις ξέφρενες ηδονές μας.
Αυτές που θέριευαν στο άγγιγμα μας.
Κι ο χρόνος ανίκανος να μας κερδίσει.
Από τους τεράστιους πόθους που γεννιόταν για Σένα.
Έχω φυλάξει μέσα μου ατόφιες κι άσπιλες.
Ολάκερες τις στιγμές μας.
Ψυχή μου.
Εσύ !!!!!!!
Μαρία Γεωργιοπούλου .
Πολύ ωραίο αδερφή... Εξαιρετικό... Καιρός ήταν να βγουν πως δημοσίευση ♥️♥️♥️♥️ αυτό δεν μου το είχες απαγγείλει... Κρατάς και κρυφά αδερφούλα;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι καινούργιο αδερφούλα μου χαχα.... εξάλλου ο έρωτας είναι αυτός που οδηγεί την πένα μου.
ΔιαγραφήΤέλειο γλυκιά μου Μαριω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ.
Διαγραφή