ΟΛΑ ΕΣΥ

 Σμίξαμε σαν δύο άνεμοι που έγιναν τυφώνας,

καταργώντας τα σύνορα ανάμεσα στο εγώ και το εσύ.

Δεν είσαι απλά ο άνθρωπός μου,

είσαι η ίδια η γεωγραφία του κορμιού μου,

ο χάρτης των κρυφών μου επιθυμιών.

Κάθε ανάσα σου αναδιατάσσει το σύμπαν μου,

μετακινεί γαλαξίες μέσα στο στήθος μου.

Το βλέμμα σου ακυρώνει τη φθορά και τον χρόνο,

παγώνει τις στιγμές και τις κάνει αιώνιες.

Υπάρχουμε μόνο εμείς, γυμνοί από φόβο,

λουσμένοι στο απόλυτο φως της ύπαρξης.

Σε λατρεύω με μια πίστη σχεδόν τρομακτική,

μια ανάγκη που ξεπερνά τα όρια της λογικής.

Είσαι το ιερό μου καταφύγιο, ο ναός μου,

η μοναδική, αδιαπραγμάτευτη αλήθεια

μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις και σκιές.

Αν σβήσει ο ήλιος, εγώ θα ζω στο δικό σου φως,

αν χαθεί ο κόσμος, ο δικός μου κόσμος θα είσαι εσύ.

Είσαι η αρχή, το ενδιάμεσο και το απέραντο τέλος,

ο έρωτας που νίκησε τον ίδιο τον θάνατο.

        Μαρία Γεωργιοπούλου