ΑΓΓΙΞΕ ΜΕ.

 Άγγιξέ με εκεί που ο πόθος σιγοκαίει το φόβο

ταξίδεψε τα χείλη σου σε κάθε φουρτούνα

που ναυαγεί στα λιμάνια της σάρκας μου

άκουσε το κάλεσμα στων ματιών μου τον ήχο

τρέμουν τα χέρια μου σαν νεοσσοί σε πρώτο πέταγμα

η καρδιά μου δραπετεύει από τα στήθη μου

σαν σμήνος μελισσών βιαστικό να τρυγήσει το απέραντο του κορμιού σου

όλα γύρω μου ουρανός και ανάμεσα στων αστεριών τις ανάσες

σκορπίζονται όλες μου οι ευχές που πόθησαν οι αισθήσεις μου

αγκαλιές στο σχήμα σου ατελείωτα να σε κρατώ όμηρο μέσα μου

έτοιμη από πάντα η ηδονική σου φυλακή να γίνω

αγάπα, δώσε μου έρωτα οργισμένο να υποταχθώ

κρατήσου από κάθε προεξοχή της σκέψης μου

βασάνισε κάθε μου προσμονή που σε περίμενε

αγάπα με κι ας είναι αργά-έχω σφαλίσει το χρόνο

στην οδύνη μιας αιώνιας φυγής το αποτύπωμα

σημάδεψέ με με κάθε αιχμηρή σου φαντασίωση

να νιώσω τον πόνο σαν πυρκαγιά να με αφανίζει

πες μου με τη σιωπή σου τα λόγια που κρατάς

εσφαλμένη ιεροσυλία στο μονοπάτι της έκστασης

ποτέ δεν είναι αργά όταν δυο κορμιά ανταμώσουν

πυρακτωμένα στην αναζήτηση να ενώσουν όσα αγνόησαν

αγάπα με με μίσος και ντύσε τη γύμνια μου με τη σιγουριά

πως στην αγάπη ποτέ δεν είναι αργά....

               Μαρία Γεωργιοπούλου